خانه > نوشتار > داستان > درباره بهت‌زدگی پیام ناصر

درباره بهت‌زدگی پیام ناصر

مجموعه داستان «بهت‌زدگی» نوشته پیام ناصر، به راستی شگفت‌زده‌ام کرد. پنج داستان کوتاه خلاقانه، خوش‌فرم، خوش‌خوان و دلچسب. همه داستان‌ها از طنزی ملایم و شیرین در نثر، شیطنت‌هایی دلچسب در فرم، رعایت حال مخاطب در درازا و ضرباهنگ و نسبت درست نقل و نمایش و گفتگو در روایت برخوردارند.

در پایان هر داستان پرسشی مبهم و شیرین که بیشتر به بازیچه‌ای ذهنی می‌ماند در ذهن مخاطب به زندگی ادامه می‌دهد و مورمور می‌کند… واقعیت آن است که چندین بار یک خطی‌هایی از داستان‌ها را نوشتم و پاک کردم. پاک کردم چون مزه داستان را ممکن بود از بین ببرد و دوباره نوشتم چون آن قدر قشنگ و جذاب و گیرا بود که حیفم می‌آمد قلابش به دهان خواننده‌ای که باید، گیر نکند. به راستی چگونه می‌توان از این داستان‌ها چیزی نوشت بی آن که نکته ظریف و جذاب داستان را لو داد؟ برای یک مجموعه داستان کوتاه ۸۰ (در واقع ۷۹) صفحه‌ای که داستان‌هایش از تعلیق و کشمکش کافی برای پیشبرد داستان برخوردارند و اغلب در پایان، خواننده را به یک شگفتی دلچسب مهمان می‌کنند، شاید بهترین معرفی همین باشد که اجازه بدهیم خودش خواننده را به کام خود فروبکشد و با خود بگرداند.

کدام‌ها را بیشتر دوست داشتم؟ به گمانم همه را. شاید قوز نکن بودا، بیدارش کن و بعد معمای مکانیکی را بیشتر. کدام‌ها را کمتر دوست داشتم؟ شاید مانیاک شاپرکی و آش ترخون را.

در گودریدز

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

رفتن به بالا