مسعود بُربُر Masoud Borbor
قصه ای داشتن. قصه ای از آدمی تمام داشتن که هر چه روایت کنی هرچند قصه ای شود اما همه ی آن چه هست نشود.
رازی داشتن. رازی که در داستان ها، به پرده پوشی، هم ماندگارش کنی، هم پس ِ پرده بپوشانی ش.
جهانی ساختن. جهانی از آن چه خوانده، اندیشیده و زیسته ای، آن گونه ساختن، که فضای داستانی،تصویر خیالی، یا روزگار زیسته ای را دنیایی کند که در آن بتوان دوباره نوشت، اندیشید و زیست.
آفرینش جهان داستانی شاید همین یا همین ها باشد.
