نگاره: ناهار نخورده بود، شام هم خبر خاصی قرار نبود باشد. از زمان خشکی هامون همین بود مگر هر از گاه که چیزی از جایی می‌رسید. در نگاهش اما نه رنج گذشته بود و نه انتظار آینده؛ بهت و شگفتی بود، از اکنونی که چگونه می‌گذرد&#۸۲۳۰;http://telegram.me/masoudborbor