نگاره: از زیر سم اسب‌ها و کشاکش تیغ‌ها گریخته بود، از هیمه هیزم‌ها و هُرم داغ آتش‌ها جان به در برده بود، از عبور بادها و سیل‌ها و غبارها سربرآورده بود و اکنون تصویرش در آب بود، با تکه تکه کاشی‌ها و نقش‌های ظریف آبی و زرد، و همه سنگینی سکوتی که انباشت زمان بر جانش حکمفرما کرده بود. حالا صدای لودرها و و هجوم وزنشان بر زمین بیشتر و نزدیک‌تر می‌شد و بنای دیرین درون آب، می‌لرزید…