نگاره: آنجاست، به روشنیِ برف: آن که نمی‌بیند پلک‌ها را فروبسته است. برای دلیلی از دست رفته می‌جنگد و در راهی رها شده می‌میرد.لحظه‌ها بر لبه‌ی زمان می‌گذرند. هرچه بیشتر خیره بمانی، تندتر می‌گریزند. چیزهایی هم هستند که‌ همیشه می‌مانند&#۸۲۳۰; و این نبرد توست، که تو را گریزی از آن نیست.

مسعود بُربُر

نویسنده، روایت‌پژوه و طراح روایت

همهٔ نوشته‌های مسعود بُربُر →

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.