آرشیو ماهانه: دی ۱۳۹۵ »

نگاره:  این دوشنبه با آقای محمود آموزگار از نیکوس کازانتزاکیس  و محمود دولت‌آبادی داستان می‌خوانیمساعت ۱۸ تا ۲۰ کافه کتاب آمه بلوار کشاورز، تقاطع خیابان کارگر، پلاک ۳۰۸http://telegram.me/masoudborbor

نگاره: این دوشنبه با آقای محمود آموزگار از نیکوس کازانتزاکیس و محمود دولت‌آبادی داستان می‌خوانیمساعت ۱۸ تا ۲۰ کافه کتاب آمه بلوار کشاورز، تقاطع خیابان کارگر، پلاک ۳۰۸http://telegram.me/masoudborbor

مسعود بُربُر دی ۱۱, ۱۳۹۵ ۰

بیشتر بخوانید »
تیر خلاص به یوز در خشاب دولت محیط زیست

تیر خلاص به یوز در خشاب دولت محیط زیست

مسعود بُربُر دی ۸, ۱۳۹۵ ۰

ابتکار که پیشتر مخالفتش با آغاز به کار معدن سنگ آهن D-۱۹ را به دلیل نابودی یک زیستگاه حیاتی یوز با قید «فعلا» اعلام کرده بود اکنون باید در نشست هیئت دولت بر سر

بیشتر بخوانید »
نگاره:  تیر خلاص به یوز در خشاب دولت محیط زیست/ابتکار بر سر آزمون صداقت استخبرگزاری مهر، گروه جامعه- مسعود بُربُر: دشتی فراخ، خشک و آفتاب‌زده، که تا دوردست‌ها در آن نه قطره آبی دیده می‌شود و نه طعمه‌ای اما شاید آخرین پناهگاه دست نخورده‌ی زیبای دونده‌ی ایرانی باشد. کارشناسانی که وجب به وجب زیستگاه‌های یوز در مرکز ایران را برای یافتن یک یوزپلنگ ماده دوربین گذاری کرده‌اند دست خالی بازگشته‌اند و حالا تنها امیدشان به گذرگاه‌های میان مناطق اصلی است. جایی که قدم به قدمش را در هرم آفتاب و سوز سرما زیر پا می‌گذارند تا شاید نشانی از آخرین یوزپلنگ مادر ایرانی بیابند. اما حالا دولتی که دست کم بخشی از آراء خود در انتخابات ریاست جمهوری را مدیون عنوان خودخوانده «دولت محیط زیست» بوده، درست در یکی از حیاتی‌ترین این گذرگاه‌ها، جایی میان پناهگاه حیات وحش دره‌انجیر و منطقه شکارممنوع آریز، عزمش را برای معدن‌کاری و استخراج سنگ آهن جزم کرده است.گزارش امروزم را در مهر بخوانید:http://www.mehrnews.com/news/3861945/http://telegram.me/masoudborbor

نگاره: تیر خلاص به یوز در خشاب دولت محیط زیست/ابتکار بر سر آزمون صداقت استخبرگزاری مهر، گروه جامعه- مسعود بُربُر: دشتی فراخ، خشک و آفتاب‌زده، که تا دوردست‌ها در آن نه قطره آبی دیده می‌شود و نه طعمه‌ای اما شاید آخرین پناهگاه دست نخورده‌ی زیبای دونده‌ی ایرانی باشد. کارشناسانی که وجب به وجب زیستگاه‌های یوز در مرکز ایران را برای یافتن یک یوزپلنگ ماده دوربین گذاری کرده‌اند دست خالی بازگشته‌اند و حالا تنها امیدشان به گذرگاه‌های میان مناطق اصلی است. جایی که قدم به قدمش را در هرم آفتاب و سوز سرما زیر پا می‌گذارند تا شاید نشانی از آخرین یوزپلنگ مادر ایرانی بیابند. اما حالا دولتی که دست کم بخشی از آراء خود در انتخابات ریاست جمهوری را مدیون عنوان خودخوانده «دولت محیط زیست» بوده، درست در یکی از حیاتی‌ترین این گذرگاه‌ها، جایی میان پناهگاه حیات وحش دره‌انجیر و منطقه شکارممنوع آریز، عزمش را برای معدن‌کاری و استخراج سنگ آهن جزم کرده است.گزارش امروزم را در مهر بخوانید:http://www.mehrnews.com/news/3861945/http://telegram.me/masoudborbor

مسعود بُربُر دی ۸, ۱۳۹۵ ۰

بیشتر بخوانید »
نگاره:  پنجم دی ماه برای من تا زنده‌ام یادآور #زمین‌لرزه #بم خواهد بود. عکس‌هایم از روزهای پس از #زلزله و یادداشتم از آن روزها را اینجا ببینید:http://www.masoudborbor.com/wp/1392/10/05/596/#sthash.tK2ZZjmz.VsW2sZFs.dpbshttp://telegram.me/masoudborbor

نگاره: پنجم دی ماه برای من تا زنده‌ام یادآور #زمین‌لرزه #بم خواهد بود. عکس‌هایم از روزهای پس از #زلزله و یادداشتم از آن روزها را اینجا ببینید:http://www.masoudborbor.com/wp/1392/10/05/596/#sthash.tK2ZZjmz.VsW2sZFs.dpbshttp://telegram.me/masoudborbor

مسعود بُربُر دی ۵, ۱۳۹۵ ۰

بیشتر بخوانید »
نگاره:  اگر احیانا اسم این کتاب (این خانه مال من است) براتون آشناست، اشتباه می‌کنید. اونی که من نوشته بودم اسمش «اینجا خانه‌ی من است» بوداما نکته‌ی جالب که اینجا عکس رو فرستادم چیه؟این که Anne Tyler  اصلا کتابی به این اسم ندارهکتابی که ترجمه شده اسمش اصلیش بوده A Spool of Blue Thread یعنی قرقره نخ آبیچی شده که این اسم شده اون یکی؟ اگه خبردار شدید به من هم بگید لطفاhttp://telegram.me/masoudborbor

نگاره: اگر احیانا اسم این کتاب (این خانه مال من است) براتون آشناست، اشتباه می‌کنید. اونی که من نوشته بودم اسمش «اینجا خانه‌ی من است» بوداما نکته‌ی جالب که اینجا عکس رو فرستادم چیه؟این که Anne Tyler اصلا کتابی به این اسم ندارهکتابی که ترجمه شده اسمش اصلیش بوده A Spool of Blue Thread یعنی قرقره نخ آبیچی شده که این اسم شده اون یکی؟ اگه خبردار شدید به من هم بگید لطفاhttp://telegram.me/masoudborbor

مسعود بُربُر دی ۳, ۱۳۹۵ ۱

بیشتر بخوانید »
نگاره:  مهر یَشت: مبادا که پیمان بشکنی نه آن پیمان که با دروغ‌زن بسته‌ای و نه آن که با راستکار.چه، پیمان با هر دوان درست است. #یلدا جشن مهر و روشنایی و پیمان، فرخنده و شاد بادhttp://telegram.me/masoudborbor

نگاره: مهر یَشت: مبادا که پیمان بشکنی نه آن پیمان که با دروغ‌زن بسته‌ای و نه آن که با راستکار.چه، پیمان با هر دوان درست است. #یلدا جشن مهر و روشنایی و پیمان، فرخنده و شاد بادhttp://telegram.me/masoudborbor

مسعود بُربُر آذر ۳۰, ۱۳۹۵ ۰

بیشتر بخوانید »
نگاره:  در شب یلدای ماقصه خوانی و خاطره گویی به راه است.۲۹آذرماه ۱۳۹۵ساعت ۱۸:۰۰ تا ۲۰:۰۰ کافه کتاب آمه: بلوار کشاورز، تقاطع خیابان کارگر، پلاک ۳۰۸۰۲۱۶۶۹۳۹۲۹۴۵

نگاره: در شب یلدای ماقصه خوانی و خاطره گویی به راه است.۲۹آذرماه ۱۳۹۵ساعت ۱۸:۰۰ تا ۲۰:۰۰ کافه کتاب آمه: بلوار کشاورز، تقاطع خیابان کارگر، پلاک ۳۰۸۰۲۱۶۶۹۳۹۲۹۴۵

مسعود بُربُر آذر ۲۹, ۱۳۹۵ ۰

بیشتر بخوانید »
نگاره:  از یک طرف آمد و به طرف دیگر می‌رفت؛ من ایستاده بودم به تماشای آسمان و کوه و درخت؛ سه بار برگشت و مرا نگاه کرد، تا سلام کردم و سر صحبت را باز کردیم و کنار درخت ایستاد تا عکس بگیرم.http://telegram.me/masoudborbor

نگاره: از یک طرف آمد و به طرف دیگر می‌رفت؛ من ایستاده بودم به تماشای آسمان و کوه و درخت؛ سه بار برگشت و مرا نگاه کرد، تا سلام کردم و سر صحبت را باز کردیم و کنار درخت ایستاد تا عکس بگیرم.http://telegram.me/masoudborbor

مسعود بُربُر آذر ۲۸, ۱۳۹۵ ۰

بیشتر بخوانید »
نگاره:  چند سطر از داستان «سواران امیدوار ابرها»، از کتاب «اینجا خانه‌ی من است»، که حالا برای دریافت آخرین نسخه‌های باقی مانده آن کافی است به کتاب آمه زنگ بزنید تا بدون هزینه پست برایتان به هر جای ایران که بخواهید بفرستند.۰۲۱۶۶۹۳۹۲۴۵ … شکل‌هایی که از کوه می‌آمدند حالا متنوع‌تر بودند: دو لنگه‌ی دری که کنار هم باز و بسته می‌شدند. پنکه‌ای که می‌چرخید. دوچرخه‌ای که بی‌سوار رکاب می‌خورد و می‌رفت. گاری مسقفی که بی‌اسب می‌رفت و حالا شکل‌ها ماناتر هم بودند. محو نمی‌شدند. از شمال می‌آمدند و آن‌قدر به سمت جنوب می‌رفتند تا محو شوند. انگار حالا سازندگان به این توانایی رسیده‌ بودند که هر شیئی را که خیال می‌کردند طراحی کنند و از آن یک نسخه‌ی ابری بسازند. نه از صدای تِرتِر هواپیما که از صدای افتادن آن وزن آهنی سرم را بلند کردم. توی میدانگاه غلغله بود. هواپیماهایی ابری، با دو جفت بال روی هم، ملخ‌دار اما بزرگ، آمده بودند. زیرشان با طناب و قلاب کانتینرها و کانکس‌هایی را نگه داشته بودند و وقتی روی میدانگاه ‌رسیدند و به‌قدر کافی پایین آمدند، کانکس‌ها و کانتینرها را رها ‌کردند. بچه‌ها، دختر و پسر، دور میدان به تماشا جمع شده بودند… … جوان موتورسواری که کنار میدان ایستاده بود راه افتاد به سمت کانکس. درش را که باز کرد بچه‌ها به‌سوی کانکس دویدند. جوان با دقت جلوی دخترها را می‌گرفت و پسرها را با دعوت و تشویق داخل می‌فرستاد…. آخرین در که بسته شد دیگر پسری در میدان نبود.http://telegram.me/masoudborbor

نگاره: چند سطر از داستان «سواران امیدوار ابرها»، از کتاب «اینجا خانه‌ی من است»، که حالا برای دریافت آخرین نسخه‌های باقی مانده آن کافی است به کتاب آمه زنگ بزنید تا بدون هزینه پست برایتان به هر جای ایران که بخواهید بفرستند.۰۲۱۶۶۹۳۹۲۴۵ … شکل‌هایی که از کوه می‌آمدند حالا متنوع‌تر بودند: دو لنگه‌ی دری که کنار هم باز و بسته می‌شدند. پنکه‌ای که می‌چرخید. دوچرخه‌ای که بی‌سوار رکاب می‌خورد و می‌رفت. گاری مسقفی که بی‌اسب می‌رفت و حالا شکل‌ها ماناتر هم بودند. محو نمی‌شدند. از شمال می‌آمدند و آن‌قدر به سمت جنوب می‌رفتند تا محو شوند. انگار حالا سازندگان به این توانایی رسیده‌ بودند که هر شیئی را که خیال می‌کردند طراحی کنند و از آن یک نسخه‌ی ابری بسازند. نه از صدای تِرتِر هواپیما که از صدای افتادن آن وزن آهنی سرم را بلند کردم. توی میدانگاه غلغله بود. هواپیماهایی ابری، با دو جفت بال روی هم، ملخ‌دار اما بزرگ، آمده بودند. زیرشان با طناب و قلاب کانتینرها و کانکس‌هایی را نگه داشته بودند و وقتی روی میدانگاه ‌رسیدند و به‌قدر کافی پایین آمدند، کانکس‌ها و کانتینرها را رها ‌کردند. بچه‌ها، دختر و پسر، دور میدان به تماشا جمع شده بودند… … جوان موتورسواری که کنار میدان ایستاده بود راه افتاد به سمت کانکس. درش را که باز کرد بچه‌ها به‌سوی کانکس دویدند. جوان با دقت جلوی دخترها را می‌گرفت و پسرها را با دعوت و تشویق داخل می‌فرستاد…. آخرین در که بسته شد دیگر پسری در میدان نبود.http://telegram.me/masoudborbor

مسعود بُربُر آذر ۲۴, ۱۳۹۵ ۰

بیشتر بخوانید »
نگاره:  رفته بودیم طبس. روی نقشه یک اسم نظرم را جلب کرده بود انتهای یک جاده فرعی یکصد و پنج کیلومتری بن‌بست!پرس و جو کردیم و گفتند یک بقعه دارد. سرانجام توافق کردیم و راه افتادیم و رفتیم و به بقعه‌ای رسیدیم با معماری و قدمت نه چندان ویژه. تمام مسیر را برای همین آمده بودیم؟ دمِ برگشتن، از پنجره بقعه بیرون را نگاه کردیم و گفتیم: اُه آن دیگر چیست؟! قلعه‌ای شگفت، رازآمیز و تودرتو پیش چشمانمان نشسته بود و هیچ کس از آن برایمان چیزی نگفته بود. دوازده سال پیش، قلعه‌ای در قلب روستای «پیر حاجات»…http://telegram.me/masoudborbor

نگاره: رفته بودیم طبس. روی نقشه یک اسم نظرم را جلب کرده بود انتهای یک جاده فرعی یکصد و پنج کیلومتری بن‌بست!پرس و جو کردیم و گفتند یک بقعه دارد. سرانجام توافق کردیم و راه افتادیم و رفتیم و به بقعه‌ای رسیدیم با معماری و قدمت نه چندان ویژه. تمام مسیر را برای همین آمده بودیم؟ دمِ برگشتن، از پنجره بقعه بیرون را نگاه کردیم و گفتیم: اُه آن دیگر چیست؟! قلعه‌ای شگفت، رازآمیز و تودرتو پیش چشمانمان نشسته بود و هیچ کس از آن برایمان چیزی نگفته بود. دوازده سال پیش، قلعه‌ای در قلب روستای «پیر حاجات»…http://telegram.me/masoudborbor

مسعود بُربُر آذر ۲۲, ۱۳۹۵ ۰

بیشتر بخوانید »