نقد و نظر: خروج خانه علیزاده از فهرست آثار ملی به دستور همسایه

مسعود بُربُر جمعه ۶ دی ۱۳۹۲ ۱
نقد و نظر: خروج خانه علیزاده از فهرست آثار ملی به دستور همسایه

ایران‌صدا- خانه تاریخی علیزاده که در سال ۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده بود، با حکم دیوان عدالت اداری و شکایت همسایه از این فهرست خارج شد.

خانه تاریخی علیزاده یکی از آثار فرهنگی – تاریخی خیابان آفریقای تهران است و به یکی از معمارهای معروف ایرانی تعلق دارد که در سال ۸۴ با رضایت مالک در فهرست میراث ملی با شماره ۱۳۳۸۹ ثبت شد.اما پس از مدتی، همسایه این خانه است، بدون رضایت مالک خانه علیزاده، به دیوان عدالت اداری شکایت کرد تا بتواند در محل ملک خود ساختمانی بلندتر از خانه علیزاده بسازد.
به دلیل ثبت بودن خانه علیزاده در فهرست آثار ملی کشور، اجازه هر گونه ساخت و ساز به همسایه داده نشد، وی نیز در سال ۹۰ به دیوان عدالت اداری شکایت کرد و در تقاضای خود نوشت که این خانه فقط ۳۵ سال قدمت دارد درحالی که کارشناسان میراث فرهنگی آن را اثری تاریخی دانسته و در فهرست میراث ملی ثبت کرده اند!
دیوان عدالت اداری نیز حکم را به نفع همسایه داد، این درحالی است که مالک اصلی خانه علیزاده، نه تنها با هزینه شخصی این اثر تاریخی را مرمت کرده بلکه می خواهد آن را به گالری هنری تبدیل کند.
به هر حال به این دلیل که حکم دیوان عدالت اداری لازم الاجراست، اداره میراث فرهنگی استان تهران اجازه ساخت و ساز را بر اساس طرح تفضیلی در حریم خانه تاریخی علیزاده به مالک خانه همسایه داد.
در این برنامه مسعود بربر به سراغ منوچهر عزیزی (حقوق دان) و سجاد عسکری (عضوکمیته پیگیری ثبت خانه های تاریخی شهر تهران) رفته و از آن ها درباره وضعیت خانه علیزاده پرس وجو کرده است.

برنامه نقد و نظر به تهیه‌کنندگی علی جعفری درباره خروج خانه علیزاده از فهرست ملی را اینجا بشنوید:

[audio:http://iranseda.ir/Download/?Attid=849529&q=1]

و یا فایل برنامه را از اینجا دریافت کنید.

همچنین می‌توانید صفحه برنامه در رادیو ایران صدا را ببینید و فایل‌های نسخه کوتاه یا کامل آن را با سه کیفیت مختلف دریافت کنید.

یک دیدگاه »

  1. بهزاد یکشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۳ at ۳:۰۷ ب٫ظ - پاسخ

    به نظر من همسایه از حق خود دفاع نموده
    متاسفانه سازمان میراث فرهنگی بدون در نظر گرفتن حق وحقوق مردم اقدام به این حریم گذاری می کند واین دقیقاً مانند جریان فلسطین و اسرائیل می باشد شما خودتان قضاوت کنید آیا درست است یک سازمان با توسل به قدرت سازمانی خود و بدون نظر خواهی از همسایه برای آن تصمیم گیری کند درست است که باید از میراث فرهنگی و آثار باستانی حفاظت کرد ولی آیا درست است که جهت حفظ این آثار برخی از افراد را لگد کوب کرد کدام قانون گفته که ما باید به زور برای ملک مردم تصمصم بگیریم مگر آقای همسایه حق ندارد مانند سایر شهروندان در ملک خود دخل و تصرف کند . به فطرت خود رجوع کنید بهترین قانون است .
    اگر قانونی هم در این زمینه وجود دارد قانون نیست زور است که با ید تحمل کرد نه اینکه دوست داشت
    به همه دوستداران میراث فرهنگی میگویم که اگر شما هم جای آقای همسایه باشید دوست ندارید میلیاردها تومان از حق خود بگذرید
    همانطور که در همه جای دنیا از مردم مظلوم حمایت میکنیم اینجا هم باید از مردم مظلوم ( همسایگان میراث فرهنگی ) حمایت کنیم که گناه آنان چیست که میراث فرهنگی همسابه آنها شده
    گناه آقای همسایه فقط دخل و تصرف در ملک خود مطابق سایر شهروندان است

فرستادن دیدگاه »